اخراج نیروی انسانی یا حذف سرمایه فکری

با پیشرفت شگفت انگیز فناوری اطلاعات نوین انفجار عظیمی در دانش بشری به وقوع پیوست و شرایط جدید بوجود آمد که همه‌ی معادلات گذشته را در هم پیچید و فرمول جدیدی برای ارتقا علوم به وجود آورد بطوریکه افق دید عرصه‌ی علم و دانش را به طور چشمگیری افزایش داد .
امروزه در اقتصاد جهانی ،دانش به عنوان مهم ترین سرمایه جایگزین سرمایه های مالی و فیزیکی شده است و فضای کسب و کار مبتنی بر دانش ، نیازمند رویکردی است که دارایی نا مشهود جدید سازمانی مانند نوآوری های نیروی انسانی ،روابط با مشتریان ،ساختار سازمانی و ... را در بر می گیرد .در اقتصاد دانش محور ، نقش سرمایه فکری در ایجاد ارزش برای سازمان ها بسیار بیشتر از نقشی است که سرمایه های فیزیکی ایفا می کند. بنابراین سازمانها برای کسب مزیت رقابتی پایدار،نیازمند شناسایی ،مدیریت نظام مند سرمایه های فکری خود می باشند.
یکی از ویژگی های متمایز اقتصاد مبتنی بر دانش ،جریان هنگفت سرمایه گذاری در سرمایه انسانی و فناوری اطلاعات و ارتباطات است.اقتصاد مبتنی بر دانش به گونه بالقوه منابع نامحدودی ارائه می کند، زیرا سرمایه انسانی برای ایجاد دانش نا‌محدود است.دارایی های نامشهود اقلامی مانند قدرت ،خلاقیت و نوآوری کارکنان ،تجربه و مهارت کارکنان ،رضایت مشتری ، اطلاعات و دانش موجود در سازمان است .
هر روزه شاهد هستیم مجموعه های مختلف نیروهای انسانی خود را که همانا همان سرمایه های فکری آنها هستند را به دلایلی از کار اخراج می کنند.مگر غیر این است که برای این نیرو زحمت کشیده شده است؟ اگر مجموعه ها به نیروهای خود به عنوان یک سرمایه نگاه کنند هیچگاه اقدام به چنین کاری نمی کنند. براستی باید به این نکته دقت کرد چرا وقتی یک فرد وارد یک مجموعه می شود از همان ابتدا به فکر خروج از آن است ؟ آیا غیر از اینست که مجموعه های اقتصادی برای این فرد هزینه و زمان صرف میکنند ؟ بعضا دوره های آموزشی میفرستند ؟ اما با تحقیق صورت گرفته باید گفت یکی از مهمترین عوامل در این اتفاق عدم انگیزه و به تبع آن بهره وری پایین فرد در سازمان است .
امروزه باید طبق استانداردهای جهانی حرکت کرد و بروز بود . اینکه در مجموعه های اقتصادی کشور ما بعضا با نیروها قراردادهای یکطرفه و مدت محدود بسته میشود چیست ؟ آیا غیر از اینست که ترس از قوانین کار و کارگری باعث این مهم است ؟ چرا در سطح کلان به این موضوع دقت نمیشود ؟ نمایندگان مجلس شورای اسلامی آیا قصد ورود به این موضوع را ندارند ؟ اگر غیر از اینست شفاف سازی کنند. تا کی باید کارگران بعد از 5 سال ، 10 سال و .. از کار اخراج شوند به هر دلیلی از جمله رکود و ... ؟ چرا نباید فضاهای حمایتی قوی تر باشد ؟ البته در این بین اینگونه نیست که حمایت صرفا از کارگر نیاز باشد بلکه حمایت از کارآفرین و تولیدکننده و سرمایه گذار است که می تواند به تقویت سرمایه فکری در جامعه کمک کند .
لزوم بررسی قوانین اداره کار ، لزوم اجرای بندهای قانون بهبود مستمرفضای کسب و کار و ... تماما باعث این خواهد شد که ما بتوانیم اثر بخشی بیشتری داشته باشیم.درواقع ما به عنوان یک چرخ دنده کوچک از کل کشور می بایست با فکری آسوده به سرمایه فکری به عنوان یک عامل رشد اقتصادی بپردازیم . در هزاره سوم میلادی که در آن سرمایه فکری نه مالی ،زیربنای اصلی برای پویایی و موفقیت آتی شرکت در اقتصاد دانش محور است.مهمترین سرمایه سازمان در عصر حاضر دانش و اطلاعات و سرمایه فکری و انسانی است ، پس تلاش کنیم تا در این زمینه بتوانیم اثر بخش باشیم .

دوشنبه 19 مهر 1395